Soms vraag ik mij af hoe zinvol mijn schrijverij is en of het geen overbodige mededeelzaamheid is, en mensen eerder belast dan bevrijdt. We worden immers overspoeld met informatie en nieuws uit alle uithoeken van de wereld en dat gaat dag en nacht, onafgebroken door. Het beïnvloedt onze zielenrust en brengt verwarring, machteloosheid, angst en onzekerheid teweeg. Zo ook een onophoudelijke stroom aan publicaties over hoe we gelukkig kunnen worden en ons spiritueel verder kunnen ontwikkelen.

Het kerstkind wil geboren worden, maar wordt bedolven onder alle informatie van buiten en zakt steeds verder weg in het onderbewustzijn. Zoals alles binnen no time wegzakt in de diepste spelonken van Facebook en andere media. Alle wijsheid ligt in de mens zelf besloten, maar dat zelf-vertrouwen ontbreekt volkomen. We zoeken de wijsheid buiten onszelf, in de chaos van de strijdende wereld, met internet als de gematerialiseerde Akashakroniek van deze tijd.

In de tijd dat ik nog een drukke zaak had was het juist in die tijd ongelooflijk druk en verre van stil. Het was dan heel moeilijk om ook maar iets van een kerstgevoel toe te laten, en op de dagen zelf kwam de vermoeidheid los. Daar lag voor mij de uitdaging, om mijn evenwicht te bewaren temidden van al die drukte.
Ik zag de opgejaagde blik in de ogen van de mensen die vooral bezig waren met zich ‘voorbereiden’ op het kerstfeest. Zij liepen rond met boodschappenlijsten en beklaagden zich ondertussen over al het werk dat zij weer op hun hals haalden. Blijkbaar was het onmogelijk om het anders te doen. We willen toch juist met het kerstfeest aan de hoge verwachtingen van onszelf en de anderen voldoen. En toch blijven we ieder jaar weer met een zekere teleurstelling achter. Een onbestemd gevoel van iets gemist te hebben. Zelfs het, één maal per jaar, bezoek aan een kerk heeft niet bijgedragen aan de vervulling.

Ik wil de vraag aan de orde te stellen of het nu echt noodzakelijk is om de kerstdagen al etend en drinkend door te brengen. Moeten al die verschillende karakters nu echt ieder jaar weer op komen draven bij hun (overspannen) ouders en grootouders? Het is vaak zo’n dwingende vorm van gezelligheid die zich af dient te spelen rond de kerstboom.

We vergeten ook dat ouders en hun kinderen in een andere tijd leven en dat het een illusie is dat we elkaar kunnen blijven vermaken en opvullen. In de grond van de zaak is de kans groot dat we elkaar aan het vervelen zijn, maar dat vooral niet laten merken.
Wanneer heeft iemand de moed om de kinderen te verlossen van zo’n plichtpleging, en daarmee zichzelf te bevrijden van de kerststress. Toe te komen aan een kerstbeleving die meer past bij de leeftijd en het bewustzijn.

Dat kan zeker ook een samenkomen van mensen zijn die dat in de geest (geest-verwantschap)van een ware kerstbeleving willen doen en wil ook niet zeggen dat met de familie bij elkaar zijn op kerstavond of met kerst niet heel goed en mooi kan zijn. Maar wellicht kan het wat eenvoudiger, wat meer ontspannen, zonder al te hoge verwachtingen.

Voor veel mensen is het juist een moeilijke tijd, omdat ze zo’n beetje alleen overgebleven zijn en zich dan extra eenzaam voelen, omdat ze overspoeld worden met liedjes en reclame over de gelukkige families die de kers in vrede bij elkaar doorbrengen. Het is voor hen, in plaats van een tijd van licht, een tijd van diepe duisternis en wanhoop.
Zou de advent en kersttijd eigenlijk niet een feest van Ziel en Geestverwanten moeten zijn, in plaats van enkel een bloedverwanten bijeenkomst?

(Maria met mobieltje)

 

In de loop van de tijd groeit, als het goed is, het bewustzijn dat er iets in onze ziel geboren wil worden. Het vraagt van ons een zekere voorbereiding om alles klaar te maken om het nieuwe te ontvangen. Zo’n proces vraagt leegte, stilte en inkeer. Hoe wonderlijk dat dit totaal tegengesteld is aan het kerstfeest zoals wij dat gewoontegetrouw nu al zo lang volhouden. Het is alsof er alles aan gedaan wordt om nu juist die stilte en ontvankelijkheid te verdrijven.

Het is niet te vinden op Facebook of internet, ook niet in de talloze boeken over bewustzijn, maar het ligt verborgen op een plaats van eenvoud, heel dichtbij, en wel …..in je-zelf. Hoe meer je innerlijk vervuld bent, hoe minder afhankelijk van de buitenwereld. De vervulling komt van binnenuit!
Het is de geboorte van het Licht in een donkere nacht. Er is blijkbaar heel veel vertrouwen, geduld en moed nodig om ruimte te scheppen en te luisteren naar de Stem van binnen. Terug te keren, dwars door de leegte, naar daar waar het kerstkind woont.

Droombeeld tijdens de twaalf heilige nachten:
–Ik stond voor een heel mooi huis waar veel kostbaarheden in verzameld waren. Een stralend licht kwam van binnenuit. De wijzers van de torenklok wezen drie uur aan. Ik stond op het punt om een lange reis te gaan maken, op zoek naar verre horizonten. Er begon een reis die mij voerde langs en over bergen en diepe dalen, ik kwam allerlei obstakels op mijn weg tegen en niet zelden raakte ik gewond. Ik kwam voortdurend langs wegwijzers die mij een verkeerde kant opstuurden. Na vele jaren van omzwervingen kwam ik, vermoeid en grijs, weer op hetzelfde punt van vertrek uit. Bij het mooie huis met al zijn schatten, het licht brandde nog steeds en de kerkklok stond nog steeds op drie uur.  Er was in die tijd niets veranderd, zelfs de tijd was niet verder gegaan.—–
We kunnen zoeken en zoeken wat we willen, uiteindelijk komen we weer bij onszelf uit, daar liggen de schatten voor ons klaar, veel dichterbij dan we ooit hadden kunnen denken. De drie was een indicatie van grote kracht die daar was, en ook onveranderd was gebleven.

DROMEN TIJDENS DE TWAALF HEILIGE NACHTEN
MENSWORDING
Ook geplaatst op de VERWANTENPAGINA van FB

Het team van De Verwanten.nl  wenst iedereen een mooie, stille en inspirerende kersttijd toe!!

 
(Visited 259 times, 1 visits today)
  • Vul hier onder je emailadres in om een melding te ontvangen bij elk nieuw bericht op dit blog.