De Verwanten

De Verwanten wil een podium geven aan het idee over ziel en geestverwantschap. Over in relatie zijn met ons-zelf, de ander en alles wat ons omgeeft.

ALLE COLUMNS

???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????DE COLUMNS zijn weer terug van weggeweest

*Is anders dan prikbord, dat meer voor kortere reacties, gedachtewisseling, filmpjes, e.d. bedoeld is.

*Deze pagina is voor Columns die in kunnen gaan op de actualiteit, dingen aan de kaak kunnen stellen, of gewoon een alledaagse gebeurtenis beschrijven.

Kan lichtvoetig zijn of ernstig, een overdenking, ontmoeting, of een korte verhandeling over een bepaald onderwerp.

Een Column vertegenwoordigt, met nadruk, de mening en gedachte van de columnist, hoe hij of zij de wereld en haar fenomenen beleeft en beziet.

Bijdragen van lezers onder eigen naam  zijn welkom als ze passen in de doelstelling van deze site. Voor de eerste keer…… dan graag eerst een proefcolumn naar info@deverwanten.nl

De redactie behoudt zich het recht voor om columns te weigeren of te verwijderen.

Hieronder kunt u de columns lezen, reageren op een column, of zelf een column schrijven.

(Visited 1.844 times, 1 visits today)
  • Vul hier onder je emailadres in om een melding te ontvangen bij elk nieuw bericht op dit blog. Welkom!

(113 Reacties)

  1. Een verhaal, een sprookje van Leo Tolstoj: De tsaar aller Russen was een zeer ongelukkig mens.Hoewel hij alles bezat wat een mens zich op aarde wensen kan, wist hij niet...
    Lees meer

    Een verhaal, een sprookje van Leo Tolstoj:

    De tsaar aller Russen was een zeer ongelukkig mens.Hoewel hij alles bezat wat een mens zich op aarde wensen kan, wist hij niet waarvoor hij leefde. Drie vragen kwelde hem:
    Wat moet ik doen?
    Met welke mensen moet ik doen wat God verlangt?
    Wanneer moet ik dat doen?
    Hij raadpleegde alle wijzen en geleerden, alle heiligen monniken, niemand kon antwoord geven op de vragen die de tsaar kwelden.Tenslotte was er één, een arts, die de tsaar vertelde dat er ergens ver weg een eenvoudige Russische boer woonde die hem het antwoord kon geven op al zijn vragen.
    De tsaar ging meteen op reis en na vele weken kwam hij op het land van de boer aan. Deze was aan het ploegen en ik keek nauwelijks op toen de tsaar zich tot hem wendde.
    “Ik ben de tsaar van alle Russen, ik word gekweld door drie vragen waarop niemand mij het antwoord heeft kunnen geven. Zolang ik dat niet weet, kan ik niet leven. Men heeft mij gezegd dat jij, eenvoudige boer, de enige bent in Rusland die het antwoord weet. De vragen zijn:
    Wat moet ik doen?
    Met wie moet ik doen wat God van mij verlangt?
    Wanneer moet ik het doen?”
    De boer gaf geen antwoorden, ging door met ploegen. De tsaar werd kwaad en zei: “Vooruit, geef het antwoord.” Tenslotte zei de boer: “De zon is nog niet onder. Ik moet eerst mijn werk afmaken.” Toen de staar zag dat al zijn woede niet hielp, berustte hij en keek toe terwijl de boer doorging met ploegen en geen acht op hem sloeg.

    Plotseling kwam er een zwaargewonde man het veld van de boer opgewankeld, zijn hoofd zat onder het bloed. Voor de ploeg van de boer viel hij neer. De boer hield meteen de ploeg stil en zei tegen de tsaar: “Help mij, samen kunnen wij deze gewonde naar de hut dragen.” “Ik zal je helpen.” zei de tsaar, “maar geef jij dan antwoord op al mijn vragen als wij in de hut zijn?” Straks,” zei de boer. Samen droegen zij de gewonde naar de hut.
    De boer legde hem op zijn bed van vodden op de grond en verpleegde zijn wonden. De tsaar moest water halen en de gewonde helpen vasthouden.
    “Zeg het mij nu?” vroeg de tsaar. “Straks ,” zei de boer. We moeten eerst de zieke verplegen.
    Toen zij alles gedaan hadden voor de gewonde wat zij konden, dacht de tsaar dat hij antwoord zou krijgen, maar de boer was nu moe en wilde slapen. “Morgenochtend,” zei hij. De hele nacht was de tsaar slapeloos van de verwachting dat hij het antwoord op zijn drie levensvragen zou krijgen. De volgende ochtend zorgde de boer eerst weer voor de zieke, die al herstellende was, daarna wilde hij zwijgend weer naar zijn land gaan om verder te ploegen. “Je hebt mij een antwoord beloofd!” riep de tsaar vertwijfeld, toen hij zag dat de boer weer aan zijn werk wilde gaan.

    ”Je kunt naar huis gaan,” zei de boer. “Je hebt het antwoord toch al gehad op je drie vragen. “Maar je hebt niets gezegd ,” zei de tsaar, “jij was de enige in Rusland die mij het antwoord zou geven en straks kom ik thuis en weet het nog niet, omdat jij het niet hebt willen zeggen.” “ Het is toch allang gezegd,” zei de boer.
    “Je eerste vraag is: Wat moet ik doen? Je hebt het gezien. Toen ik aan het ploegen was, ging ik door met ploegen tot de zon zou zijn ondergegaan. Toen er een gewonde op mijn veld kwam, hield ik stil.”
    En de tweede vraag ?” zei de tsaar. Met wie moet je het doen?
    Jij was aanwezig op dat moment, dus met jou heb ik de gewonde naar de hut gebracht en met jouw hulp heb ik hem verpleegd.”
    Wat moet ik doen? Wat op mijn weg komt.
    Met wie moet ik het doen? Met diegene die aanwezig zijn.
    Wanneer moet ik het doen? Op het moment dat het zich voordoet.

    Leonie 07-03-2020

  2. Ik kan geen beeld van liefde naar voren halen wat mijn ouders betreft. In mijn herinnering komen deze wel naar boven als ik aan mijn twee opa’s denk. Opa Herman,...
    Lees meer

    Ik kan geen beeld van liefde naar voren halen wat mijn ouders betreft. In mijn herinnering komen deze wel naar boven als ik aan mijn twee opa’s denk. Opa Herman, woonde bij zijn oudste zoon in. Deze woonde in een idyllisch huisje omringt met een bloemen en een groentetuintje. Opa zat altijd in de voortuin op een bankje met zijn pijp, vaak vergezeld met een krant en een bijbeltje; als het weer het toeliet. Op andere dagen zat hij in zijn rookstoel bij het raam met uitzicht op de tuin, zijn voeten in geruite pantoffels gestoken, gekleed in pak met colbert.

    Opa had een hard leven gekend als veenwerker, was een man met een sterk uitgesproken karakter. Mijn vader vertelde dat hij een gelovig man was geweest met een groot gevoel voor rechtvaardigheid.

    Opa bezat een zilveren doosje met een knopje aan de zijkant, als je daar op drukte sprong deze open en zaten er pepermuntjes in. Als eerste wat ik mij herinner, is dat doosje met pepermuntjes. Ik mag er een uithalen, eerbiedig moment waar ik niet dacht aan meer pepermuntjes, juist bij dat ene moest het blijven. Dan de herinnering aan een zomertuin waar ik speel, met opa op het bankje…rustig en stil aanwezig toekijkend op de achtergrond.
    Plotsklaps ben ik geen kind meer, ben leeftijdloos, wezenlijk verbonden met opa; een veel oudere in geleefde tijd.

    Mijn andere opa Martin was meer fysiek aanwezig. Hij was dynamischer, ik was zijn lievelingskleindochter. Hij gooide mij altijd in de lucht, wat ik gierend van de pret onderging. Deze opa raakte niet mijn diepere kant, maar vervulde wel mijn behoefte aan warmte en liefde. Toen hij stierf werd ik uitverkoren om met een krans achter zijn kist te lopen.
    Vanaf die tijd werd de dood een thema, een werkelijkheid.

    30-02-2020 Leonie Heine

  3. De zin van het leven, ieder mens vraagt zich dat wel eens af nietwaar. Ik ben geboren met maar één belangstelling: De mens, en wat de zin is dat die...
    Lees meer

    De zin van het leven, ieder mens vraagt zich dat wel eens af nietwaar.

    Ik ben geboren met maar één belangstelling: De mens, en wat de zin is dat die hier leeft op aarde en er een tijdje rondloopt, om vervolgens dood te gaan.
    Ik vond het een absurt idee!

    Het hield mij al bezig toen ik nog vrij jong was. Ik denk dat ik acht jaar moet zijn geweest, dat ik deze vraag aan een van mijn broers stelde: ‘Dit kan toch niet alles zijn, tot de de dood er een eind aan maakt, waarom zouden we dan in hemelsnaam leven? Hij heeft toen een gedachteloze blik op mij geworpen en zei: ‘Er is niets, dood is dood!’

    Ik weet nog hoe er een diep ellendig gevoel door mij heen trok, alsof alles bedekt werd met een grauwe sluier. In diepe vertwijfeling riep ik: ‘Maar ik kan toch niet alleen maar een niets zijn, alleen maar een lichaam?’ Ongeduldig keek hij mij aan: ‘Wat dacht je dan, meer is er niet.’

    Massa’s aan vragen bevolkten toen mijn hoofd, over bijvoorbeeld het nut dat ik naar een kerk ging, alles werd vanaf die tijd langs de meetlat gelegd van de eindigheid; de dood. Daarin sneuvelde alles en verwerd het tot een totale en onbegrijpelijke zinloosheid.

    Het heeft mijn kindertijd overschaduwd. De zin van het leven werd een persoonlijke queeste. Ik begreep dat er niets te vinden was in de verstandelijke beredeneringen die de mensen erover hadden. Op school zag ik geen verband in kennis en geestelijke ontwikkeling, dus probeerde ik mijn geheugencapaciteit te besteden aan voor mij meer wezenlijke zaken en vragen. Ik ging de dingen bestuderen op hun innerlijke waarden.

    Zo was er in de vierde klas een meisje die zeer intelligent was: ze behaalde overal negens en tienen voor. Ik was absoluut een zwakke leerling en bewonderde deze intelligentie. Op een dag kregen wij een cijfer voor een proefwerk en moesten een voor een naar voren komen. Ik wachtte gelaten op mijn cijfer en zou al blij zijn met een voldoende. Het betreffende meisje kreeg een acht en barste tot mijn verbijstering in snikken uit. Terstond wist ik, dat ‘intelligent zijn’ voor mij geen waarde meer had.
    Veel heb ik moeten ontleren: de ongefundeerde meningen en gedachten van andere mensen, hun kretologieën en dogma’s die zelden vanuit persoonlijk onderzoek zijn geboren.

    Ik leerde ze allen naast mij neerleggen, te luisteren naar een stem die mij meer eigen is, en mijn eigen unieke weg te gaan; die is nooit af.

    Leonie 18-02-2020

  4. Leeftijd! ‘Ja’, zei mijn lieve dochter, ‘je bent nu zover op leeftijd, dat je gerust je uiterlijk aan de wilgen kunt gaan hangen om verder op je lauweren te gaan...
    Lees meer

    Leeftijd!

    ‘Ja’, zei mijn lieve dochter, ‘je bent nu zover op leeftijd, dat je gerust je uiterlijk aan de wilgen kunt gaan hangen om verder op je lauweren te gaan rusten!’
    Ik stond even versteld naar haar te kijken. Hoe kan ik dit nu beantwoorden aan iemand in de bloei-dagen van haar vrouwenleven. Had ikzelf ook niet zo gedacht over mijn moeder? Dacht ik toen ook niet, dat het leven dan ophoudt en over is en niet meer zinvol?
    Zeer zeker dacht ik ook zo!
    Ik deed toch een poging, in de hoop dat zij het zou begrijpen of tenminste, er over zou nadenken.
    ‘Luister’, zei ik, ‘tegen de tijd dat jij zo oud bent geworden als ik, dan zul je misschien weten dat het toch anders in elkaar zit dan je nu denkt. Jij denkt, dat ouder worden iets is waar je langzaam indut. Misschien geldt dat voor je lichaam, maar niet voor je geest. In dat opzicht is ouder worden juist een vorm van wakker worden. Het mooie van ouder worden is dat alles niet meer zo nodig hoeft. Jezelf manifesteren enz. Natuurlijk word je daarmee een stuk sulliger en saaier, maar dat is de buitenkant. Wat je achter je hebt moeten laten, compenseer je met de binnenkant.
    Doordat ik mij niet meer hoef bezig te houden met allerlei buitenkanten, heb ik ruimte om mijn innerlijk te versterken en te laten bloeien. Daar leef ik vrij van alles wat mij aan mijn lichaam of leeftijd bind.
    Ik weet zeker, dat je hieraan zult terugdenken tegen de tijd dat jij hopelijk ook oud mag worden.’

    Je moeder.

    • Ja zo ken ik je weer Leonie, dit is weer een column. Kort, inhoudelijk en grappig.

      Hoop dat de inspiratie er weer is, lees ze met plezier. Ook al reageer ik niet zoveel omdat dat bij een column niet past en is geen discussie of leerstuk, immers.

      Ik heb moeite met de columns van de afgelopen tijd. Inhoudelijk wel goed maar geen columns. Ik had zelf ook eens een lange verhandeling verstuurd maar die werd terecht afgekeurd.

      Hartelijke groet,
      Arij

      • Het is zeker prettig, om als columnist van de Verwanten site te horen, dat mijn column gewaardeerd wordt. Mijn streven is er iedere week een te publiceren.

        Dank, Arij voor je reactie!

        Leonie.

  5. Egopijn en zielepijn ♥ Annet Hoeijmans De oorsprong van pijn is een conflict tussen de levenskrachten die gericht zijn op evolutie en groei én de beschermingslagen of overlevings-mechanismen die de...
    Lees meer

    Egopijn en zielepijn ♥ Annet Hoeijmans

    De oorsprong van pijn is een conflict tussen de levenskrachten die gericht zijn op evolutie en groei én de beschermingslagen of overlevings-mechanismen die de levende wezenskern omgeven.

    Deze zelfbeschermingslagen en overlevingsmechanismen houden de levensstroom tegen. Zowel egopijn als zielepijn veroorzaken ervaringen van pijn en lijden. Er is echter een betekenisvol verschil tussen beide dimensies van pijn.

    Egopijn is het gevolg van verwachtingen die niet gerealiseerd worden, van verzet tegen datgene wat plaatsvindt, gebeurt. Egopijn is een gevolg van bewuste en onbewuste weerstand, gevolgd door emotionele pijn, krenking en kwetsing.

    Zielepijn komt voort uit het ondergaan, het doorleven, van een dieperliggend ontwikkelingsproces verbonden met voortschrijdend bewustzijn en noodzakelijke veranderingen in ons leven.

    Tijdens perioden van emotionele en fysieke pijn en lijden worden we geconfronteerd met “waarom” vragen. We hebben te dealen met verwachtingen die niet uitkomen, verliezen die we moeten incasseren en waar we mee moeten leren dealen in ons leven.

    Acceptatie van wat is en wat er gebeurt en -- via ervaring – inzicht verwerven in het dieperliggende proces van ontwikkeling is dan de grootste klus om te klaren en een uitdaging.

    Hoewel het moeilijk kan zijn aan de hand van wat we voelen onderscheid te maken tussen egopijn en zielepijn kunnen we dit onderscheid wel leren maken en daardoor ook helderder leren voelen.

    Zo is er bv een soort pijn die innig verbonden is met krenkingen van het (onbewuste) ego. Deze behoeften zijn o.a. aandacht willen hebben, bewondering krijgen, zeggenschap hebben, macht, seks en geld hebben, moeten presteren. Ons ego-aangeleerd gedrag tezamen met de (onbewuste) diep verankerde overtuigingen zal vaak heel ver willen gaan om aan z’n trekken te komen. De behoeften indruk te maken op anderen, een “centrale” rol te spelen, succes te hebben, rijk te moeten worden, het gevoel willen hebben een “echte man of vrouw” te zijn wortelen altijd in het ego. Wanneer deze behoeften onvervuld blijven veroorzaakt dit ego-pijn, vaak gekoppeld aan een gevoel van leegte.

    Het ego voelt emotionele pijn (weerstand), voelt zich afgewezen, genegeerd. Gedachtes als: ik zal ze eens laten zien wat ik kan….of wie denkt hij/zij wel dat hij is…. nemen de leiding en veroorzaken strijd.

    Ook kan zo’n afwijzing leiden tot zelfafwijzing en minderwaardigheids-gevoelens. Ego-pijn ten gevolge van diepe teleurstelling in niet gerealiseerde idealen kan ook leiden tot een verbitterde geesteshouding, gekenmerkt door zelfmedelijden of soms ook onverschilligheid.

    Gedachtes die hierbij opduiken zijn:

    Waarom overkomt mij dit nou? Ik doe immers zo mijn best. Of: zij snappen er niets van….gelukkig ik wel ( arrogantie).

    Iemand die met een ego/identiteitscrisis worstelt heeft tegelijkertijd de kans om die (ego)pijn en verwarring in het licht te zien van een ontwikkelingsproces dat tot verdieping van zijn persoonlijk bewustzijn en inzicht leidt. Dit gebeurt als we ons openstellen voor de levensles in deze situatie. Die éne verschuiving van perspectief kan de impuls, de doorbraak geven tot het op gang komen van het integratieproces.

    De geleden onmacht en pijn kan wegstromen in plaats van maanden of zelfs jaren opgekropt te blijven. Soms ook gaat zo’n crisis of doorbraak gepaard met angst- of paniekaanvallen, of het idee/gevoel dat je gek wordt.

    Zo’n doorbraak staat echter in dienst van een innerlijke verschuiving van perspectief.

    De keuze om een egocrisis als een leerervaring te zien staat gelijk met de keuze je hart en ziel bij het genezingsproces te betrekken.

    Hierdoor geef jij jouw beleving van deze crisis (die in zichzelf neutraal is) doel en betekenis.

    Zielepijn is het symptoom van het dieperliggend proces waarin we bezig zijn iets te verwerken waaraan we niets kunnen veranderen, iets dat we niet kunnen vermijden, noch op de een of andere manier uit ons leven bannen. Ook hierbij is het essentieel te beseffen en te (durven) doorvoelen dat deze pijn-ervaring in dienst staat van een diepere heling, zonder dat we precies hoeven te weten en analyseren waarom.

    Een bevroren energietoestand komt in beweging en gaat weer deel uitmaken van de levensstroom en de levenskracht.

    Waar egopijn vaak het gevolg is van keuzes (die gemaakt zijn terwijl we weten dat ze niet verstandig zijn en desondanks maken we ze) valt er bij zielepijn niets te kiezen. De invloed voltrekt zich op een dieper niveau en ook het doel en de betekenis liggen dieper verborgen.

    Lijden waarbij de ziel betrokken is leert ons iets over onszelf. Over onze innerlijke sterke punten, over onze schaduwkanten en over ons (on)vermogen om diepe overtuigingen te veranderen en boven vroegere beperkingen uit te stijgen. Deze “lijdzaamheid” is verbonden met diep verankerde religieuze, culturele en maatschappelijke overtuigingen van onmacht die een belemmering vormen voor de verdere ontwikkeling van onze innerlijke Identiteit: ons innerlijke Scheppende Zelf.

    De rol die dit niveau van lijden en lijdzaamheid in de menselijke ervaring speelt houdt rechtstreeks verband met evolutie en creatie. Met het wonder van het Leven verbonden met de bewustwording van co-creatie hierbij.

    Ongeacht hoe iemands persoonlijke conclusies over het doel van het leven ook zijn, altijd zorgt de natuurlijke Intelligentie van het leven ervoor dat ons leven zich voltrekt volgens een opwaarts spiralende cyclus waarin we voortdurend met ervaringen en uitdagingen worden geconfronteerd die ons aansporen om vraagtekens te zetten bij onze inzichten en overtuigingen omtrent de aard van de werkelijkheid; bezinning op deelname aan het Leven. De conclusies die ieder van ons in reactie op deze ervaringen trekt zijn persoonlijk en subjectief.

    Het zou kunnen zijn dat een groot deel van het lijden dat ons overkomt het natuurlijke gevolg is van het feit dat we zijn vergeten dat ons leven een doel heeft en dat, als we niet in overeenstemming met dat doel leven, we vanzelf in een crisis belanden als een neutrale mogelijkheid om de prioriteiten van ons leven opnieuw op een rijtje te zetten!

    We worden ons steeds bewuster van de invloed die emotionele stress op ons fysieke lichaam uitoefent. Pijn dwingt ons onze aandacht naar binnen te richten en beweging te brengen in het onderliggende overlevingspatroon van “lijdzaamheid”.

    In het centrum van “lijdzaamheid” bevindt zich een “willoze” wilskracht.

    Deze willoze wil komt meer en meer in beweging en zet daarbij van alles in beweging ☺

    Allerlei oude beelden over schuld, boete, noodlot en karma transformeren doordat deze potentiële wilskracht ( = schaduwwijsheid) in het centrum van de (overlevingsconditie) van onmacht en lijdzaamheid in beweging is gekomen!

    De levensenergie “beweegt” de mens dan richting ontwaken van het besef van een bewuste keuze. Het besef en bewustzijn van co-creatie ontwaakt ontwikkelt en groeit!

    We kunnen doelstellingen najagen in het leven. Dan hechten we waarde aan de maakbaarheid van het leven en aan succes hebben.

    Het vraagt focus en doelgerichtheid en kan uiteraard een leerroute zijn.

    We kunnen ook doel-geleid leven. Dan volgen we intuïtief de innerlijke groei-impulsen en zachte duwtjes, onvoorwaardelijk, vanuit een diepere verbinding met het zieledoel wat direct gekoppeld is aan het incarnatieverlangen voor dit leven. Dan gaan we succesvol Zijn en co-creëren.
    Een subtiel en essentieel verschil waarin de vrije en bewuste keuze een grote rol speelt. ☺

    © Annet Hoeijmans-Boon
    ennoia.nl

    • het raakt me en tevens herkenbaar, dank voor het delen, zou ook meer met gelijkgestemden in aanraking komen
      warme groet Josefien

      • Dank je wel, Josefien. Ja, contact met gelijkgestemden is voedend en inspirerend en doorbreekt de innerlijke eenzaamheid van eeuwen…Dat is ook het mooie en verbindende aan deze site: verwanten! Mail gerust naar Jan of naar mij of naar andere schrijvers hier. Je krijgt altijd antwoord.

    • Mooi en inhoudelijk stuk maar geen column vind ik. !

      Het zijn meer artikelen, leerstukken. Echt goed verwoord daar niet van. Hier moet je wel voor gaan zitten.
      Fijn dat uw site er bij staat ga er zeker kijken.

      • Avatar
        Annet Hoeijmans-Boon

        29 januari 2020 om 21:40

        Dank je wel, Arij.
        Je mening klopt helemaal. Het is geen column!
        Dat was een misverstand mijnerzijds, maar het mocht hier wel blijven staan deze keer 🙂

    • Mooi en inzichtgevend stuk Annet. Ik ben nog wel even aan het lezen…het zijn hele artikelen. Wel mooi dat mensen hier wat van je kunnen lezen.

      Groet,
      Jan

      • Avatar
        Annet Hoeijmans-Boon

        27 januari 2020 om 21:31

        Dank je wel, Jan. Hopelijk inspireert het veel mensen. Het ou ook leuk zijn als mensen een reactie geven, maar dat is niet zo voor de hand liggend om te doen, begrijp ik.

  6. Licht-taal. Geluid kent vele talen. Zingen, lachen, huilen, schreeuwen, fluitende vogeltjes, sprankelende belletjes, brullende beren, donderslagen, bliksem, vurigheid, prachtige muzikale harmonieën… Geluid zorgt voor een directe transmissie van energie. Denk...
    Lees meer

    Licht-taal.
    Geluid kent vele talen. Zingen, lachen, huilen, schreeuwen, fluitende vogeltjes, sprankelende belletjes, brullende beren, donderslagen, bliksem, vurigheid, prachtige muzikale harmonieën…
    Geluid zorgt voor een directe transmissie van energie.
    Denk eens aan een prachtig muziekstukje dat je zomaar ineens tot tranen roert. Of een vrolijke of stemmige samenzang. Het hart is de zetel van de Ziel. Onze ziel wil het lied van de schepping zingen, tot expressie brengen, en zo onze unieke trillingsfrequentie bijdragen. Levensliedjes, liefdesliedjes, liedjes voor de Aarde, liedjes voor overgangsrituelen, rappen. Er is een overvloed aan muzikale expressies en muzikale evenementen nemen een steeds grotere plaats in.
    Een poosje geleden had ik een boeiend gesprek over muziek met mijn dochter. Ze vertelde super-enthousiast hoe het luisteren naar de previews van verschillende liedjes van de top 2000 deurtjes in haar (klank) geheugen openden. Ze merkte en voelde dat verschillende liedjes haar spontaan terugkoppelden aan bepaalde gebeurtenissen als kind, puber, als kleinkind liedjes zingend samen met haar Oma en Opa, enz. Haar enthousiasme werkte aanstekelijk en inspireerde me eveneens tot het schrijven van dit stukje.
    Demente mensen blijken ook spontaan te reageren op muziek en op samen zingen. Op wonderlijke wijze wordt het klankgeheugen dan ineens geactiveerd en opent deurtjes in het dit klank-geheugenarchief  .
    Ik maakte het mee met mijn dementerende vader die genoot van liedjes (mee) zingen samen, terwijl samenhangend praten niet meer mogelijk was.
    De kracht van geluidsoverdracht is groot. Denk eens aan dolfijnen die hun weg vinden onder water via een ingenieus sonarsysteem. De zanger Caruso ontdekte de kracht van geluid door een kristallen glas te laten springen via zijn stemgeluid! Hij was met zijn stem in staat de “harmonische trillingstoon” van het glas te ontregelen wat uiteenvallen veroorzaakte. Geluidsgolven worden ook veelvuldig toegepast bij beeldvormende echo’s. Bv van baby’s en bij interne onderzoeken.
    Woorden zijn ook geluidsdragers.
    Woorden verliezen steeds meer hun “oude” betekenis. De context van woorden en hun betekenisgeving verandert in rap tempo. Woorden worden vaak nog ré-actief geïnterpreteerd. Deze misinterpretatie levert spraakverwarring op!
    We worden ook gevoeliger voor de toon van de woorden. Licht-taal geeft een directe interactie en energie-transmissie, zonder tussenkomst van de geconditioneerde (fixed) mind-set. We horen woorden dan innerlijk, telepathisch.

    Jarenlang heb ik door het land heen klankconcerten gegeven met mijn kristallen klankschalen waarbij de (natuurlijke) pure klanken hun eigen in- en uitwerking hadden. Gevoeld en ontvangen, zonder rationeel begrepen of verklaard te hoeven worden. In alle eenvoud een transmissie van energie. Voeding voor de ziel  .
    Ik herinner me daarbij bijvoorbeeld nog helder een gehandicapt kindje, meegebracht door de moeder. Ze lag dichtbij de kristallen schalen en ontspande zichtbaar in het weldadige klanken-bad. Zó puur en ontroerend. Nog steeds bespeel ik vol vreugde en in afstemming de kristallen klankschalen. Inmiddels gebruik ik ook, als het zo uitkomt, de stem erbij. Een lied zingen -- hardop of binnenin je hart -- voor een dierbare of voor iemand waarmee je ruzie hebt werkt ontroerend, helend en magisch!
    Probeer en voel het zelf maar eens?
    Waar ik inmiddels in hart en ziel vertrouwd mee ben is dat klank een (Licht) taal spreekt die mensen verbindt dwars door alle verschillende culturen, semantiek, en tijden heen! Een Lichttaal die ziel en hart direct aanraakt, inspireert en verbindt. Het vraagt moed en vertrouwen om deze kosmische taal van ziel en hart te leren verstaan en toe te passen.
    Uit ervaring kan ik zeggen dat het steeds opnieuw een uitnodiging én een uitdaging is om Aanwezig te zijn en te blijven bij alles wat gebeurt, van moment tot moment. En van daaruit te kiezen en te handelen, zowel in harmonie met de Universele Bron, als met de Natuur, als met mijzelf. Iedereen die daartoe innerlijk bereid is kan dit leren. Het is een scholingsweg van de Ziel via het leven op Aarde.
    Zelfverloochening en dus ook het patroon van ontkenning van de goddelijke (creatief scheppende) Aanwezigheid in ieder van ons lost langzaam op en begint zich vrij te maken. Het menselijke denken komt dan steeds meer onder innerlijke leiding van de Ziel te staan en wordt zo een helder en scheppend instrument.

    Co-creatie en het Akasha-veld.
    Geheugen wordt actief gestimuleerd door geluid. Neuropsycholoog Eric Scherder toont in al zijn enthousiasme aan dat muziek bepaalde verbindingen in de hersenen activeert. In deze tijd leren we steeds bewuster en aandachtiger vanuit creativiteit en vreugde te scheppen. Een nieuwe bewustwordingsweg via transformatie. Niet langer via de oude weg van het lijden.
    Het Akasha-veld is een Universeel veld van Bewustzijn verbonden met de Licht-dragende ether. Het vijfde element. Dit -- zich in deze tijd openende -- trillingsveld is een levendige pulserende Bewustzijnsfrequentie. Een Universele Bron van mogelijkheden van waaruit we nu mogen en kunnen leren mede-scheppen vanuit Zielsverbinding!
    Een gedachte, vanuit dit Universele Bewustzijnsveld tot vorm gekomen, sluit zich vanzelf via de Kosmische Wet van Aantrekking aan bij alle andere gedachten op dezelfde trillingsfrequentie. Zo ontstaat en groeit een Bewustzijnsveld verbonden met hetzelfde concept-idee. Wereldwijd groeit op deze wijze het Bewustzijnsveld dat wij mede-scheppers zijn van ons leven en van een nieuwe wereld. Gaaf toch!!
    Bewustzijn van je gedachten en de richting die ze uitgaan krijgt zo nieuwe betekenis en waarde! Hoe dieper we (durven) beseffen en herkennen dat alles met alles samenhangt en verbonden is des te bewuster komen we eraan toe met onze gedachten (golven) een hoger nieuw octaaf van harmonie aan te boren. Zo gebruiken we onze gedachtekracht bewust scheppend op een hogere frequentie.
    Nieuwe werelden, nieuwe harmonieën, die ons inspireren en stimuleren om te leven vanuit vreugde en geluk en die ons bevrijden van oude structuren die hun tijd gehad hebben. Een prachtige uitdaging om actief en wilsbekwaam een nieuwe structuur, een nieuwe innerlijke Ziele-identiteit op te bouwen en te ontwikkelen. Deze nieuwe identiteit is gefundeerd in de diepere waarden van de Ziel verbonden met het kosmische Christusbewustzijn: het IAM-Bewustzijn. Dit Ware (goddelijke) Zelf wordt dan de schepper van je (toekomstige) ervaringen.
    De scheppende kosmisch-bewuste mens-in-wording….
    Annet Hoeijmans-Boon ©

    • Beste Annet,

      Mooi beschreven. Wonderlijk hoe dat werkt. Ik moet dan denken aan:
      In den beginne was het Woord Alles is uit het Woord ontstaan. Het Woord is God. Zal het geluid ook uit het Woord zijn ontstaan? Een woord en een geluid kunnen geïnspireerd zijn en in harmonie met de omgeving.

  7. Via inzicht, zelfbewustzijn en zelfbesef integreert je denken, voelen en handelen en wordt je persoonlijkheid steeds helderder. Gaandeweg en ervaringsgewijs verbind je je dieper met intuïtie en inspiratie, met een...
    Lees meer

    Via inzicht, zelfbewustzijn en zelfbesef integreert je denken, voelen en handelen en wordt je persoonlijkheid steeds helderder. Gaandeweg en ervaringsgewijs verbind je je dieper met intuïtie en inspiratie, met een verfijndere kwalitatief hogere levensfrequentie.
    Je intuïtieve Bewustzijn werkt als een kosmische GPS, een innerlijk besturingssysteem vanuit een groter Bewustzijnsperspectief, met een duidelijke richting en doel dat in je ziele-DNA aanwezig is en tot ontplooiing, bloei, wil komen. Je persoonlijkheid is daarin een belangrijk instrument.
    Via levenservaringen en bewuste keuzes wordt de persoonlijkheid omgevormd tot een bewust, scheppend instrument om deze innerlijke Aanwezigheid steeds zichtbaarder te laten stralen en zo de kwaliteitsfrequentie van Leven te verhogen. Je BENT het hart, de handen en voeten van de Bron, van Creatieve Universele Bewustzijn, in dienst van nieuwe, innovatieve, verbindende mogelijkheden.
    Motivatie wordt dan niet langer impulsief bepaald door adrenaline, door instinctieve re-actieve impulsen, maar meer en meer door de verfijndere impulsen van de voelende Aard van de Zijn (intuïtieve-inspiratie). Onderscheid voelen en herkennen tussen deze verschillende motiverende bewegingen in onszelf is essentieel in en maakt het verschil!
    Wanneer inspiratie de leiding krijgt, stuurt en bepaalt ze – collectief intelligent – de kwaliteit van ons intellect, ons denken en onze handelingen, die altijd gericht zullen zijn op het Welzijn van allen, voorbij aan eigenbelang en manipulatie van anderen en van bevolkingsgroepen. Durven koersen op dit innerlijk GPS systeem is uitdagend én belangrijk in deze woelige en chaotische tijd waarin de adrenaline-motivatie van het overlevingsinstinct het gedrag nog vaak motiveert en bepaalt.
    In de pauze, de stilte, het rustpunt tussen stimulus en respons bevindt zich de mogelijkheid van bewuste en vrije keuze. Daar kunnen we leren regie te nemen en steeds bewuster een mede-schepper te worden.
    Inzicht is belangrijk en essentieel. Het concreet toepassen van inzichten in denken, voelen en handelen is de grootste uitdaging….
    Wat brengt jou “in beweging”?
    Voel je verschil, onderscheid, tussen reactieve beweging en proactieve beweging in je denken, je voelen en je handelen / willen?

    • Je BENT het hart, de handen en voeten van de Bron, van Creatieve Universele Bewustzijn, in dienst van nieuwe, innovatieve, verbindende mogelijkheden.
      Mooi en helder beschreven Annet. Vooral bovenstaande zin.
      Groet!
      Jan.

  8. De uitdagende en inspirerende kracht van relaties. Leven in partnerschap biedt een uitdagende mogelijkheid tot het ontwikkelen van teamgeest. Het stimuleert om van ik-gerichtheid te groeien naar wij-gerichtheid. Samenwerking en...
    Lees meer

    De uitdagende en inspirerende kracht van relaties.

    Leven in partnerschap biedt een uitdagende mogelijkheid tot het ontwikkelen van teamgeest. Het stimuleert om van ik-gerichtheid te groeien naar wij-gerichtheid. Samenwerking en teamspirit, mét behoud van eigen autonomie, verantwoordelijkheid, zelfstandigheid en zelfbewustzijn! Eigenlijk is dit van toepassing op allerlei verschillende vormen van samen-leven en samen-werken. Ook bv in de relaties met collega’s op je werk.
    In onze samenleving groeit de behoefte aan kwaliteit van leven en werken, verbonden met levenslust, enthousiasme, innovatie en bezieling. Ook in de persoonlijke sfeer neemt de behoefte aan samen-zijn, verbondenheid en kwalitatieve uitwisselingen toe. Hoe geven wij zelf vorm aan deze behoeften en verlangens?

    Saamhorigheid, verbondenheid en inspiratie worden de nieuwe peilerswaarop de toekomst gebouwd wordt in het Heden.
    Onze ziel is een bewoner van twee werelden.
    Enerzijds is onze intuitieve bewustzijn (als trillingsfrequentie) in staat om informatie te ontvangen vanuit een referentiekader en bewustzijnsperspectief verbonden met een grotere universele tijdloze context. Anderzijds is onze aardse ziel met behulp van onze psyche, in staat ervaringen op te doen in de dagelijkse werkelijkheid. Dit psychische bewustzijn is gebonden aan het lichaam, tijd en ruimte. Het hart is in staat, als een tolkvertaler, met beide werkelijkheden in verbinding te treden, een uitwisseling aan te gaan en een verbinding, een relatie op te bouwen. Van alle wezens op de wereld kunnen alleen mensen hun emoties voelen én de signaalfunctie ervan leren begrijpen. Door dit begrip voor onze emotionele drijfveren in relatie tot het voortschrijdend inzicht binnen het tijdsbewustzijn zijn wij in staat om ons gedrags- en reactiepatroon te veranderen.
    Alleen de mens is bouwmeester van zijn toekomst in het Heden.

    Mensen kunnen met behulp van hun denk-vermogen, waaronder hun beeldende vermogen, én met behulp van zelfreflectie de referentie-kaders van hun geconditioneerde gedrag en de daaraan verbonden emotionele en gecondioneerde reactiepatronen leren begrijpen. Interactie en wederzijdse inspiratie hierbij is uitdagend, avontuurlijk en noodzakelijk.

    Het besef dat de onzichtbare werkelijkheid de concrete werkelijkheid doordringt én vormt dringt gelukkig steeds dieper door in het collectieve menselijke bewustzijn.

    Een veel gehoorde vraag in mijn praktijk als levenscoach is: Welke keuze moet ik maken? Ik voel dat er iets in beweging moet komen, ik weet dat ik iets moet doen, moet kiezen…., maar mijn hoofd zegt iets anders dan mijn hart.
    Deze vraag is niet zo eenvoudig te beantwoorden en al helemaal niet door iemand anders dan degene die met dit dilemma worstelt! Het openhartig volgen van het belevingsverhaal en durven dóórvragen op zo’n dilemma (zonder het te willen oplossen) levert vaak al verrassende inzichten op die “out of the box”, dwz uit een ander referentie-kader, komen.
    Dit referentiekader is verbonden met de intuïtieve wijsheid van de betreffende persoon.
    De wedervraag die van mij uit hier dan ook gesteld wordt is:
    Wat is je diepere verlangen? Herken je deze zachte, innerlijke, duwtjes of vaak zeer verrassende brain-waves ? En zo ja, wat doe je daarmee? Herkenning vraagt immers ook om toepassing daarvan tot in je dagelijkse leven.
    Essentieel hierin is m.i. te ont-dekken, te ontsluieren. Zicht krijgen op je bewuste en onbewuste motivaties. Dat verheldert je innerlijke en uiterlijke richting en je keuze(s).
    Een praktijkvoorbeeld: Als je besluit van Eindhoven naar Schiphol te rijden en onderweg van de route afgaat, de weg kwijt raakt, betekent dit niet dat je niet op Schiphol aankomt. De omweg heeft je misschien een aantal heerlijke vergezichten of interessante ontmoetingen, aangeboden, die je geïnspireerd en verrijkt hebben. Uiteindelijk is het van belang op enig moment weer aansluiting te vinden op de route naar Schiphol aangezien dat je besluit, het doel van deze reis was.
    Wanneer je echter van te voren weet dat je in Schiphol een bepaalde internationale aansluiting moet halen en dit het motief van je reis is, kan een omweg, een file of omleiding een zeer frustrerende ervaring opleveren en je mist je aansluiting!
    Routekaart: Het bestuderen van een routekaart brengt informatie tot ons. Het kan een prima voorbereiding zijn voordat je concreet op weg gaat.Zo kan theoretische kennis een goede voorbereiding zijn. Maar als de kennis niet toegepast, verwerkt wordt, blijft het bij kaartlezen “over” de weg.

    RELATIES ALS PLAATS VAN WIJ-ONTWIKKELING.
    Leven in een liefdesrelatie met een partner is één van de bewustwordings-wegen om openhartigheid en innerlijke verbondenheid te stimuleren. Het is niet de enige route, en ook geen heel gemakkelijke route. Wel een uitdagende! Het vraagt een bewuste keuze deze weg te bewandelen en je te verbinden met de ander (en). Het vraagt van je om deze andere “ ik” toe te laten in je gedachten wereld, je gevoelswereld en je fysieke lichaam. Je te laten inspireren en bewegen zowel door de onzichtbare binnenwereld als door de zichtbare buitenwereld.
    Door licht én door schaduw. Vanuit dit perspectief en referentie-kader gebruik je de gezamenlijke relatie-ruimte om meer van jezelf te laten zien en tot uitdrukking te brengen en je inspireert je partner hetzelfde te doen. Het succes van een relatie wordt mede bepaald door de mate waarin we de schaduwkanten van onze partner kunnen verdragen en bereid zijn onze eigen schaduwkanten te laten zien en te leren kennen. Het hart heeft andere beweegredenen dan het hoofd, en hoofd en hart communiceren niet altijd helder met elkaar in jouw binnenwereld. Laat staan in de buitenwereld! Relaties waarin met elkaar op een effectieve en vaardige manier uitgewisseld wordt over deze ongemakken of strijdpunten vormen een groot speelveld en een bron van inspiratie. We zijn met z’n allen onderweg naar deze openheid, deze helderheid van leven in saamhorigheid en verbondenheid!
    In de intieme liefdesrelatie met een ander kom je jezelf wezenlijk tegen, kun je jezelf slecht verbergen. Je verborgen angsten, twijfels en onzekerheden komen hier naar boven, vaak weerspiegeld in die ander. Dit is de plek en de ruimte waar je persoonlijke individuele ontwikkeling uitgedaagd kan worden via zelfbewustzijn en zelfvertrouwen. Praten en denken over liefde en hoe het zou moeten of kunnen zijn, is uiteraard belangrijk. Maar als je vergeet op weg te gaan blijft het bij kaartlezen! Je kunt wel in je eentje in een klooster of op een berg gaan zitten, maar uiteindelijk gaat het erom de liefde, openhartig Aanwezigheid Zijn én te blijven, temidden van alle omstandigheden en gebeurtenissen. Becoming the mystic in the marketplace. Dwz: inzichten in praktijk te brengen in het leven van alledag, in relaties en in de samenleving. Authenticiteit ervaren te midden van het doen van compromissen. Aanwezig durven zijn en blijven, hoe kwetsbaar of kwetsend soms ook. Het creatieve omvormingsproces levert daarbij vanuit de spirit een eigen en unieke bijdrage.
    Niet iedereen is tegen de diepte en het appèl van deze wisselwerking opgewassen. We vluchten weg in werk en verantwoordelijkheden, in belangrijkheid of in scheiding, verandering van relatie of werk; soms al voordat we een flits van ons schaduwbeeld in de spiegel gezien hebben. Daarom is op deze ontwikkelingsweg weg toewijding, standvastigheid en betrokkenheid essentieel om tot samenwerking te komen. Gelukkig verandert het collectieve vormveld van onze menselijke psyche langzaam maar zeker steeds meer onder invloed en inwerking van het doordringende besef van een groter en tijdloos bewustzijn van waaruit veranderende gedachtebeelden gevormd kunnen worden. Het oude mensbeeld verandert gestaag.
    Samen leven betekent dan: Elkaar stimuleren om het beste van jezelf tot uitdrukking te brengen. Het geeft ruimte en bemoediging om datgene te ontwikkelen wat je het liefste doet en het beste kunt. In deze veilige en stabiele atmosfeer van vertrouwen en openheid kan iedereen dan de benodigde ervaring opdoen en delen. We maken ons vrij van een verwachtingsbeeld, van machtsgebruik of misbruik en leren steeds meer onze wezenskwaliteiten in te brengen, Aanwezig zijn waar we dan ook zijn…
    Miskenning maakt langzaam plaats voor erkenning en acceptatie. Verschillen in positie en verantwoordelijkheid worden niet langer voortdurend bevochten, maar gerespecteerd vanuit acceptatie van verschillen en diversiteit. Creatieve en nieuwe samenwerkingsvormen en mogelijkheden bloeien op. Als we mét elkaar leren vollediger aanwezig én in relatie te zijn en blijven bevordert en inspireert dit vanzelf en organisch ook teamgeest en solidariteit in de samenleving. Het geheel wordt dan meer dan de som der delen ( 1+1 = 3) en deze overvloed komt ten goede aan allen en alles!
    Let’s go for it!
    Annet Hoeijmans – Boon ©

  9. Zekerheden. Ik ging met een paar vrienden, naar de winkel van mijn zoon. Er vond een gesprekje plaats tussen mijn zoon en deze vrienden. Ze hadden mijn zoon al heel...
    Lees meer

    Zekerheden.

    Ik ging met een paar vrienden, naar de winkel van mijn zoon.
    Er vond een gesprekje plaats tussen mijn zoon en deze vrienden. Ze hadden mijn zoon al heel lang niet meer gezien of gesproken.
    Nadat wij hem bezocht hadden, liepen wij gezamenlijk naar buiten. Een van deze vrienden opperde nog even voor zijn vertrek: ‘Deze zekerheid die jouw zoon uitstraalt of heeft, zou jij toch ook graag wat van willen hebben?
    Zoals altijd, overrompelen mij zulke opmerkingen en moet ik ze verteren om een kant en klaar antwoord hierop te kunnen geven. Het zijn van die aannames en uitspraken die anderen vanuit een bepaald perspectief doen, die ik na afloop beproef op de persoon die het gezegd heeft en wat de betekenis in zijn totaliteit van dat woord voor mij inhoudt ?

    Wat is zekerheid vraag ik mij dan af? Wij mensen willen bestendigen in zekerheid. We willen de dingen dichtspijkeren met verzekeringen die ons behoeden voor wat deze zekerheid zou kunnen aantasten.
    Mensen die zekerheid zoeken in relaties, goeroes, in sterke persoonlijkheden zijn er voorbeelden van.
    De meeste gezaghebbende persoonlijkheden zijn vaak grote ego’s die met groot verstand de onzekere personen kunnen bespelen. Ze hebben profijt van hun onzekerheid. Ze hebben er groot belang bij om vermeende zekerheden te bieden die de mensen aan hun bindt. Dit gaat met vele zaken zo in het leven waar mensen gemanipuleerd worden om deze zekerheden te ondermijnen.

    Zekerheden zijn nodig zolang wij nog niet kunnen beseffen dat deze niet bestaan.
    Leven in de onzekerheid….het onzekere brengt ons ergens. Als we niet zeker meer zijn van de dingen om ons heen dan moeten we deze gaan zoeken in ons innerlijk leven, in datgene wat men intuïtie of innerlijke leiding noemt.
    Dan heeft men de antwoorden, de spreekvaardigheid, niet altijd helder of paraat op iedere vraag.
    Dan leef je met deze vragen.

    ‘Nee, beste vriend, zeer zeker ben ik niet zeker, ik zit in een niets-punt waar alles kan gebeuren!

© 2020 De Verwanten

Website door Pinto SolutionsBoven ↑

Translate »