Is geluk het soort geluk dat ons voorgespiegeld wordt in films, op de televisie en in reclames? Een groot deel van de mensheid hunkert naar dat soort geluk. Hoe groot is het geluk wel niet als we een metgezel hebben gevonden en plannen smeden om de rest van ons leven dat geluk blijvend te omarmen. Wat te denken over de booming business die datingsites zijn geworden met miljoenen leden over heel de wereld? Een wereldwijde organisatie in illusies of brengt ons dat het ultieme geluk?

Of is geluk het winnen van een groot geldbedrag, zodat we de rest van ons leven onbezorgd kunnen doen en laten wat we zelf willen? Is fysieke gezondheid dan een rede tot groot geluk, of beseffen we dat pas achteraf als we ziek op bed liggen? Geen corona krijgen en anderen wel, is dat geluk? Is geluk dan carrière maken, je dromen verwezenlijken, aanzien, beroemd worden en meepraten in al die ‘waan van de dag’ praatprogramma’s? Of is geluk de hele wereld overreizen en vakantie houden in de ommuurde luxe ressorts aan verre kusten 

De ervaring leert ons dat het idee over geluk illusionair is en de veroorzaker van een alsmaar groeiende desillusie. De mens is zo vol van verwachting naar persoonlijk geluk, dat het de belangrijkste drijfveer voor al het handelen geworden is. Een streven naar een soort geluk dat er vanuit gaat dat alles in dienst staat van, en moet wijken voor dit ‘heilig’ streven.

Al het uiterlijke heeft een innerlijke tegenhanger, een geestelijke oorsprong en blijkbaar is het de opdracht van de mensheid om op zoek te gaan naar een soort verloren geluk. Iets wat nog diep in de ziel verankerd ligt. Een soort schat aan het eind van de regenboog die daar wacht als beloning voor al het zoeken en menselijk dwalen. Een tocht over de aarde die ons voortdrijft van verlangen naar verlangen, tot we uiteindelijk het laatste verlangen achter ons kunnen laten. Een wonderlijke loodzware tocht van alles zelf ervaren, van niets weten naar…. begrijpen.
Het lezen van boeken, alle wijsheid van de wereld kan niet voorkomen dat we deze zelf moeten gaan, helemaal tot het eind moeten aflopen, en iedere generatie steeds weer opnieuw.

Langzamerhand kunnen we uitstijgen boven het puur individuele. Een groeiend bewustzijn, dankzij eigen ervaring, van de eenheid van alles wat leeft. Een relatie kunnen we hebben met één persoon en al ons geluk daarvan laten afhangen, maar we staan onherroepelijk ook in relatie met alles om ons heen en zijn ervan afhankelijk, of we ons dat nu bewust willen zijn of niet.

Ik wil hier nog een ander geluksgevoel naar voren brengen dat er kan zijn tijdens een mooi concert of zelfs ook in een vol stadion met zingende mensen, waar het individu boven zichzelf uitstijgt en min of meer op gaat in een soort eenheidsbeleving. Dat kan een echt geluksgevoel teweeg brengen, even helemaal los van je persoonlijke problemen en zoektocht naar geluk. Een gevoel van harmonie en eenheid dat ook zo mooi ervaren kan worden in een koor of orkest waar alle individuen, stemmen en instrumenten samenvallen en tot eenheid worden. Zelf kan ik zo’n ervaring ook beleven in mijn tuin of stil wandelend in de natuur. Ook daar kan je soms opgaan in de natuurlijke schoonheid en een eenheidsbeleving ondergaan, omdat je er deel van uitmaakt. De afgescheidenheid lost even op omdat het afgescheiden denken even zwijgt.

Als we een gezonde zielenontwikkeling gaan beginnen we iets in onze eigen ziel te beleven, alsof wat de ander overkomt ook onszelf wordt aangedaan. Als we wat dichter en bewuster bij onze ziel geraken zal dat bewustzijn als het ware licht brengen in de duisternis of wel de verduistering van de ziel doen oplichten. We beginnen wat lichter te worden en daardoor wordt het duister veel zichtbaarder; daarom is het van belang dat we weerbaarder worden, mededogen en liefde verder ontwikkelen.

Dit groeiende bewustzijn kan uiteindelijk een transformerende kracht van universele liefde worden. Een soort moreel kompas dat ons aanzet het welzijn van de ander net zo belangrijk te vinden als het welzijn van onszelf. Dat is ook de rede dat de wereld slechts in zeer geringe mate vanaf de buitenkant te beïnvloeden is, omdat hij slecht verandert in die mate dat het individu aan zichzelf werkt.

Wat je doet uit mededogen en liefde voor een medemens doe je tegelijkertijd aan het grote  geheel van alle mensen, van alle wezens. Vanuit de wetenschap dat we verbonden zijn met allen, allen zijn, is dus iedere daad, hoe klein ook in onze ogen, van grote betekenis. Dan hoeven we niet meer te zoeken naar kortstondig geluk, maar kan duurzame vrede ons deel zijn.
Het opnemen van die liefdesimpuls betekent: dat we steeds meer ons eigen belang in harmonie gaan brengen met het belang van de ander. We zijn met alles en iedereen verbonden en de ketting is zo sterk als de zwakste schakel. Het welzijn van de ander te verheffen tot ons eigen welzijn. Vanuit die eenheidsgedachte werkt alles wat we doen aan de ander, uiteindelijk ook mee aan onze eigen groei.

Het versterkt het geluksgevoel, maakt de innerlijke vrede sterker en het voorkomt enorm veel frustratie als we in staat zijn het eigenbelang te overstijgen. De kosmische intelligentie zetelt niet in het hoofd maar in het hart. Heb je naasten lief als jezelf. Zij of hij is jou. We maken allen deel uit van het grote geheelHoe dichter bij de bron, hoe dichter bij elkaar.

De Alleenganger/ Eenzaamheid … een uitdaging.
 
Het boek (paperback) en het eBook zijn vanaf nu te bestellen.
Boek 464   pagina’s  24.95   
Het boek: Direct bestellen Via de winkelwagen
eBook:      Direct bestellen Via de winkelwagen   Of bij de plaatselijke of digitale boekhandel
Meer informatie over het boek vind je Hier

(Totaal aantal bezoeken: 661, 1 bezoekers vandaag)
  • Vul hier onder je emailadres in om een melding te ontvangen bij elk nieuw bericht op dit blog. Welkom!