HOOGSENSITIEVE PERSONEN:

HSP lijkt op een afkorting van een een of andere enge ziekte, maar dat is het niet.! Het is een kwaliteit; een talent dat je verder kunt ontwikkelen en dienstbaar maken aan de wereld.
Steeds meer kinderen zullen komen met de opdracht om ware liefde te verspreiden, maar de wereld is er niet aan toe, die is stil blijven staan in het materialisme. Het wordt een grote klus voor die afgezanten, om zich in de wereld te kunnen handhaven en toe te komen aan hun taak. De tegenkrachten zullen hen danig op de proef stellen. 
Desondanks zie je toch krachtige jonge mensen opstaan met grootse ideeën, die ze ook nog in de praktijk brengen. Ook zijn er heel jonge strijders die de mensen wakker schudden op het gebied van het milieu, hun toekomst. Dus er is hoop dat het uiteindelijk goed zal komen met deze wereld.

Hoogsensitieve mensen voelen zich vaak wezensvreemd in de wereld, omdat ze nog heel dicht bij de ziel staan. Daardoor zijn ze ook gevoelig voor inspiratie en hebben de wereld heel wat te bieden, als ze zich kunnen handhaven in hun eigen kracht. Hun kwetsbaarheid is tevens hun grootste Kracht.
In een reactie noemde iemand het: 
HSP is crying happiness!! In twee woorden HSP verklaard. 

In deze publicatie wil ik het nu ook eens hebben over de ‘te vroeg geboren’ ouderen die hun leven lang al hebben moeten worstelen met de kwaliteit van hooggevoeligheid. Er was nog geen enkel begrip of kennis, laat staan deskundige hulp voorhanden. Ze werden in het verstand gedwongen en daardoor opgezadeld met een diep gevoel van eenzaamheid, van niet gezien worden. Zij hebben de hele technische vooruitgang over zich heen gekregen. Het alsmaar uitdijende beeldenbombardement, internet, en de kille straling die alsmaar weer werd en wordt opgehoogd. 
Vermoeid en vaak uitgeput zoeken ze al een leven lang naar die andere wereld, die er eigenlijk al had moeten zijn, maar daarvoor in de plaats zegevierde het materialisme, de globalisering en de ongekende technische vooruitgang.

Hoe al die indrukken te verteren? Niet alleen de beelden, gevoelens, maar ook de aardse voeding zorgt meestal voor verteringsproblemen.
Zo kwam ik eens met mijn problemen bij een natuurgenezer die aanhoorde wat ik allemaal niet kon eten of beter wat ik nog wel kon eten. Die lijst was zo kort dat ze dacht met een buitenaards wezen van doen te hebben, ze had eens gelezen dat die geen of nauwelijks aardse voeding kunnen verteren. 
Ik schrijf het op als een vermakelijk voorval, maar helemaal onwaar is het niet, omdat ik mijzelf wel een halffabrikaat incarnatie noem die zich hier niet echt thuisvoelt en zo’n beetje tussen het wal en het schip gevallen is.

Onderschat niet de krachten die juist de open en kwetsbare mensen willen verharden.

 Kijk naar mijn generatie die grote idealen hadden en nu verantwoordelijk zijn voor een enorme milieu vervuiling, voor de medicijnen maffia die hun cocktails slijten aan kwetsbare kinderen, voor ongebreidelde groei en globalisering, voor de Brexit etc..

We leven in een snelle wereld vol strevende mensen op zoek naar succes en rijkdom. Ongeduld is de norm: snel beslissen en weer verder. Door dit ongeduld moet de beeld-denker vaak terugkomen op gemaakte afspraken, omdat hij of zij het eerst tot beeld moet maken om dan te doorvoelen wat eraan klopt of juist niet. Die beelddenker ziet later precies terug hoe de ander zich gedroeg: lichaamstaal, oogopslag, gewiekstheid en de toon van de woorden. ‘Een nachtje erover slapen’ is essentieel.
Het denken is de aardse taal en de beelden zijn de taal van de geest. Beelddenkers leven in feite nog grotendeels in de geestelijke wereld, waar het denken niet is, maar de beeldentaal het communicatiemiddel. 

Wat een beproeving als je volkomen open bent, uiterst sensitief en alles ongefilterd binnenkomt. Vertwijfeling ook over de gevoelens die rondtollen en waarvan niet met zekerheid is vast te stellen van wie die zijn.  
Als het pantser, een soort ruimtepak, uiterst dun en breekbaar geworden is, ontstaat de neiging om mee te lijden met de wereld. Alle beelden vragen om aandacht en het nieuws is gespecialiseerd om ons ellende voor te schotelen, omdat goed nieuws geen nieuws is. De meeste mensen laten die beelden rustig voorbij gaan, heel soms worden ze wakker door een indringend beeld van een verdronken vluchteling kindje op het strand, om daarna al weer snel over te schakelen naar de waan van de dag. Voor de sensitieve beeldmens werkt dat niet zo, die blijft in verbijstering achter en vraagt zich af wat er aan te doen om de machteloosheid om te buigen.

Lijden heeft in de diepste betekenis een zin en brengt mensen terug naar de Geest en zet anderen aan om mededogen te ontwikkelen en het lijden te verlichten. Medelijden zal omgebogen dienen te worden naar mededogen, omdat medelijden verlamt en mededogen aanzet tot het bieden van bijstand aan hen die lijden. Medelijden is een gevoel dat ook weer lijden in de geest teweegbrengt. Mededogen daarentegen is niet zozeer een gevoel, maar een geworteld zijn in de bewuste geest. 
Dan kan ook voorspoed en gezondheid bewust beleefd en gevierd worden, zonder schuldgevoel,  omdat het andere deel ook gekend is en doorzien als een werkelijkheid in het bestaan.

Ik-kracht ontwikkelen heeft voor de HSP mensen  de grootste prioriteit om geen speelbal te zijn van bedenkelijk aardse en/of geestelijke krachten. Oefening: “IK-Ben geworteld in de aarde én in de Geest. In al mijn kwetsbaarheid ben ik wie IK-Ben en behoort te zijn. IK-Ben een bemiddelaar tussen de Geest en de materie.”

Laten we niet vergeten dat hooggevoeligheid in eerste instantie een kwaliteit is met een grote K. Een groot waarnemings en inlevingsvermogen, mensenkennis, fijnbesnaard in het gevoelsleven, kunstzinnig en een vanzelfsprekende verbinding met de oorsprong, waardoor de intuïtie ruim baan heeft.
In feite zijn HSP mensen, toekomstmensen met een missie. Die in een wereld rondlopen waar ze zich niet thuisvoelen; gevoelsmensen in een wereld vol hoofdmensen. Het zijn afgezanten vanuit een licht-wereld, die de moed hebben gehad om de sprong te wagen, om de wereld hopelijk te behoeden voor een verdergaand kil materialisme en robotisering van de mens. Het lijkt erop dat ze eigenlijk niet toe zijn aan de wereld, maar het is anders: De wereld is nog niet toe aan hen!
Laten we hopen dat ze elkaar weten te vinden in de groepen van deze tijd en dat ze de sociale media verwarmen met hun uitstraling. De hele maatschappij hunkert naar deze mensen.  In de zorg, het onderwijs en ook in het bedrijfsleven kunnen ze het schip keren.

Het doorgronden en volledig accepteren van de eigen kwetsbaarheid maak je op een wonderlijke manier krachtiger en bovenal  liefdevoller!

Voor persoonlijke vragen: DE VERWANTEN POSTBUS

DE VERWANTENPAGINA / voor verdieping en reactie. 
Kom je de verwanten versterken? Abonneren op nieuwe publicatie kan hieronder. Welkom


 

(Visited 928 times, 1 visits today)
  • Vul hier onder je emailadres in om een melding te ontvangen bij elk nieuw bericht op dit blog. Welkom!