
Haiku voor de vegetariër:
Trotse stier waakt over
Zijn nog kwetsbare kudde
Tot aan het slachthuis
Deze haiku werd mij ingegeven toen ik vol bewondering en ook ontroerd naar de mooie koeien stond te kijken in de weide van een biologische boer,
tenminste daar ging ik vanuit, omdat ze hun horens mochten behouden.
Van die gespierde mooi gevormde en gekleurde dieren met een geweldig achterwerk, maar toch ook met zo’n kwetsbare oogopslag, die koeien zo eigen is.
KIJK… niets meer dan kijk:
NB. Dit bericht is door mij van Facebook verwijderd. Het raakte blijkbaar bij veel mensen een gevoelige snaar. We kunnen nog maar weinig met een afwijkende mening en dat is jammer. Lees het, veroordeel het of herken het en laat het verder maar gewoon bij de schrijver zou ik zeggen.

Eenzaamheid is als een rups die een metamorfose kan ondergaan tot een prachtige vlinder. Zonder de rups geen vlinder, zonder eenzaamheid geen all-een-zijn.


















